Ministrja e Arsimit dhe Shkencës paralajmëroi licencimin e psikologëve shkollorë, me qëllim që ata të mund të identifikojnë lloje të ndryshme problemesh nëpër shkolla dhe të ndërmarrin masa përkatëse. Ajo tha se nga Oda e Psikologëve do të kërkohet organizimi i trajnimeve shtesë për psikologët, pasi disa prej tyre kanë studiuar sipas programeve të vjetra, e të tjerët sipas programeve të reja.

Lidhur me rastet e pedofilisë mes mësimdhënësve, Janevska deklaroi se në arsim ka shumë probleme, por ky është një nga më të rëndët dhe po ndërmerren masa për përballimin e tij. Sipas saj, pas rasteve të njohura në opinion ka vepruar Inspektorati Shtetëror i Arsimit, ndërsa rastet janë paraqitur edhe në polici dhe në prokurori..
“Apeloj edhe një herë te mësimdhënësit që janë kolegë të atyre që kryejnë vepra të paligjshme, por njëkohësisht janë edhe mësues të nxënësve që duhet të mbrohen nga persona që kryejnë veprime të papranueshme. Do ta forcojmë provimin e praktikës, sepse aty nevojiten ndryshime, dhe paralelisht do të nisim iniciativë për licencimin e psikologëve, roli kryesor i të cilëve do të jetë identifikimi i çdo problemi në shkollë dhe marrja e masave. Licencimi do të përfshijë të gjithë punën e tyre. Ekzistojnë edhe mjete të tjera që ne i zbatojmë. Çdo gjë që vërehet raportohet te institucionet përkatëse”, deklaroi Janevska.

Në lidhje me paralajmërimin për vendosjen e kujdestarive të mësimdhënësve në korridoret dhe oborret e shkollave për të siguruar një ambient të qetë, Janevska tha se kjo nuk është praktikë e re dhe se në disa shkolla tashmë funksionon.
“Por në shumë shkolla nuk funksionon. Shkresa është dërguar dhe ne vetëm po i rikujtojmë praktikat e mira, si në vendin tonë ashtu edhe jashtë tij. Ata janë njerëzit përgjegjës për sjelljen e nxënësve dhe për ambientin e qetë në shkollë. Megjithatë dua të theksoj se fëmijët nuk bëhen agresivë në shkolla, por vijnë nga jashtë të mbushur me agresivitet. Prandaj përgjegjësia nuk është vetëm e mësuesve, por e të gjithë shoqërisë, dhe duhet të punohet edhe me prindërit dhe shërbimet sociale. Problemi është kompleks dhe duhet të trajtohet nga të gjitha anët”, shtoi Janevska.

Sa i përket ndalimit të posedimit të telefonave mobil gjatë mësimit, ajo tha se në shumicën e shkollave drejtorët dhe mësimdhënësit tashmë kanë ndërmarrë masa, ku nxënësve u merren telefonat dhe u kthehen gjatë pushimeve.

“Duke pasur parasysh se e gjithë vendi nuk është i mbuluar me rrjet interneti, tabela të mençura dhe tableta, nëse mësimdhënësi vlerëson se përdorimi i telefonit është i nevojshëm për mësimin, atëherë ai do të japë leje të posaçme. Mendoj se kjo mënyrë e menaxhimit të telefonave në shkolla është e mirë. Problemi është se nxënësit i marrin telefonat nga prindërit jashtë shkollës dhe më pas ato përdoren pa kontroll”, tha Janevska.

Kryetari i Qytetit të Shkupit, Orce Gjorgjievski, paralajmëroi se brenda 15 ditësh do të nisë të funksionojë mbështetja psikologjike falas në shkollat e mesme, në bashkëpunim mes një operatori të jashtëm dhe Qytetit të Shkupit.

Ai u pajtua me ministren Janevska se problemi nuk ndodh vetëm në shkolla, por se këto dukuri shfaqen edhe gjatë vandalizimit të këndeve për fëmijë dhe pajisjeve urbane në qytet.

“Nëse duam t’i zgjidhim problemet në plan afatgjatë, duhet të zhvillojmë një strategji që do të sjellë efekte pozitive. Rrënjën duhet ta kërkojmë në familje dhe fillimisht aty duhet t’i kushtohet vëmendje, të shihet nga burojnë agresiviteti dhe sjellja devijante e individëve ose grupeve. Paralelisht duhet të punohet me familjet dhe profesorët, por shumë duhet të punohet edhe me fëmijët, si në shkollat fillore ashtu edhe në ato të mesme”, deklaroi Gjorgjievski.

Ai theksoi se gjatë kohës kur ishte kryetar i Komunës së Kisella Vodës nuk lejoheshin pajisjet elektronike gjatë mësimit dhe se komuna kishte qenë ndër të parat që ndaloi përdorimin e telefonave mobil.

“Kjo praktikë është mirë të zbatohet edhe në shkollat e mesme dhe për këtë do të bisedojmë me të gjithë drejtorët e shkollave të mesme. Aty ku do të ketë nevojë për përdorim dhe do të jetë në përputhje me mësimin, do të lejohet me autorizim të posaçëm nga mësimdhënësit, siç tha edhe ministrja, ndërsa gjithçka tjetër do t’i kushtohet mësimit gjatë orës”, deklaroi kryetari i Qytetit të Shkupit, në kompetencat e të cilit janë shkollat e mesme në kryeqytet.

Gjorgjievski njoftoi gjithashtu se këtë vit, si projekt-pilot, Qyteti i Shkupit planifikon të organizojë një festë të përbashkët mature për nxënësit e të gjitha shkollave të mesme, ku maturën do ta festojnë së bashku nxënës nga të gjitha përkatësitë etnike, profilet arsimore dhe kategoritë sociale.

Një histori që nuk filloi me privilegje, por me ëndrra. Disa njerëz lindin me rrugën e hapur përpara. Të tjerë duhet ta ndërtojnë atë vetë, hap pas hapi, me sakrificë, durim dhe besim të palëkundur.

Historia e Nexhmije Sulejmanit (e bija e Sefailit, mbesa e Zejnullahit Zelfisë) është pikërisht një histori e tillë.

Nga fshati Veshallë, një vend i vogël mes maleve shqiptare të Tetovës deri në sallat e gjyqit dhe zyrat juridike të Zvicrës, rrugëtimi i saj është dëshmi se forca e vullnetit mund të ndryshojë fatin e një njeriu.

Ajo nuk u rrit në luks, as me rrugë të lehta. Por u rrit me diçka shumë më të fortë: me edukatë, punë dhe bindjen se arsimi mund ta ndryshojë jetën.

VAJZA QË KUPTOI HERËT PESHËN E JETËS

Që në moshë të re, Nexhmija e kuptoi se jeta nuk fal asgjë pa përpjekje. Familja, përgjegjësia dhe nevoja për të ecur përpara e formuan karakterin e saj.

Kur shumë të rinj ende kërkonin drejtimin e jetës së tyre, ajo kishte filluar tashmë të ndërtonte të ardhmen me duart e veta.

Në Zvicër, ajo fillimisht zgjodhi profesionin e infermieres (kujdesit shëndetësor). Punoi në spitale, klinika dhe institucione ku njerëzit përballeshin me dhimbje, frikë dhe pasiguri.

Aty mësoi diçka që universitetet nuk e japin gjithmonë: njerëzoren.

Të kujdesesh për njerëzit në momentet më të vështira të jetës kërkon zemër të madhe. Dhe pikërisht kjo ndjeshmëri njerëzore do ta shoqëronte më vonë edhe në profesionin e juristes.

SAKRIFICA TË HESHTURA DHE NETË PA FUND

Shumë njerëz shohin sot avokaten e suksesshme dhe mendojnë vetëm për rezultatin. Por pas çdo diplome, pas çdo titulli dhe pas çdo suksesi, fshihen vite të tëra sakrifice.

Nexhmija punonte, studionte dhe luftonte me kohën njëkohësisht. Në vend që të zgjidhte rrugën më të lehtë, ajo vendosi të sfidonte vetveten.

Nëpërmjet sistemit arsimor zviceran — një sistem që ofron mundësi reale për ata që kanë vullnet — ajo ndërtoi hap pas hapi rrugën drejt universitetit.

Ajo shfrytëzoi çdo mundësi që ky shtet ofronte për njerëzit punëtorë dhe të përkushtuar. Nga shkollimi për të rritur, tek studimet universitare në drejtësi, çdo hap kërkonte disiplinë të jashtëzakonshme. Ishte një rrugë e lodhshme. Një rrugë ku shpesh duhej të sakrifikonte kohën personale, pushimin dhe rehatinë për një qëllim më të madh.

NGA AUDITORËT E UNIVERSITETIT DERI NË LIGJIN ZVICERAN

Studimet në Universitetin e Zürichut nuk ishin vetëm sukses akademik.

Për një vajzë shqiptare që vinte nga një realitet krejt tjetër, hyrja në botën e drejtësisë zvicerane ishte edhe një sfidë kulturore, sociale dhe personale.

Por Nedzmija nuk kërkoi kurrë rrugë më të shkurtër. Ajo mësoi gjuhë të huaja, punoi pandërprerë dhe u përshtat me standardet më të larta profesionale.

Me kalimin e viteve, ajo fitoi përvojë në banka, në prokurori, në administratë publike dhe në institucionet shtetërore të Zvicrës.

Punoi në çështje juridike komplekse, në hartimin e ligjeve dhe në procedura shtetërore që kërkonin saktësi absolute.

Por ndoshta gjëja më e rëndësishme ishte se ajo nuk harroi kurrë prej nga vinte.

MOMENTI KUR NEXHMIJE SULEJMANI BËHET ME AVOKATE ME LICENCË

Ka momente në jetë që peshojnë më shumë se vitet. Një prej tyre ishte dita kur Nexhmije Sulejmani me sukses mer patentën si avokate e licencuar në Zvicër (me të drejtë përfaqësimi në gjykata).

Për shumë njerëz, kjo mund të duket thjesht një arritje profesionale. Por për ata që e njohin historinë e saj, ky moment përfaqësonte shumë më tepër.

Ishte fitorja e një vajze që dikur ëndërronte larg maleve të Veshallës.

Ishte shpërblimi i netëve pa gjumë, i punës së palodhur dhe i besimit se dijes nuk i mbyllen dyert. Ishte prova se emigracioni nuk duhet të jetë vetëm histori mbijetese, por mund të bëhet histori suksesi.

NJË SHEMBULL PËR BREZIN E RI SHQIPTAR

Rrugëtimi i Nexhmije Sulejmanit është më shumë sesa histori personale. Është një mesazh.

Një mesazh për çdo vajzë dhe djalë shqiptar që mendon se prejardhja e tyre i kufizon.

Ajo dëshmon se kur shfrytëzohen mundësitë që ofron arsimi, kur puna bëhet me ndershmëri dhe kur njeriu nuk dorëzohet përballë vështirësive, edhe rrugët më të pamundura bëhen të kalueshme.

Sistemi arsimor zviceran i dha mundësinë për të ecur përpara. Por ishte vullneti, karakteri dhe këmbëngulja e saj që e çuan deri në fund. Sot, nga vajza e vogël e Veshallës është bërë avokate dhe notere publike në Zvicër — një grua që mbron të drejtat e të tjerëve me dinjitet dhe profesionalizëm.

Dhe ndoshta bukuria më e madhe e kësaj historie është se ajo nuk harroi kurrë rrënjët e saj.

Sepse disa njerëz arrijnë sukses. Por vetëm pak arrijnë të mbeten njerëzorë gjatë gjithë rrugëtimit. Nexhmije Sulejmani është njëra prej tyre.

Faleminderit Nexhmije, të urojm sukses dhe të mira edhe në të ardhmen! /Veshalla.info/

Modeli i bashkëkryesimit politik po zgjerohet në skenën evropiane, duke u përdorur jo vetëm nga partitë e gjelbra, por edhe nga disa formacione të mëdha politike dhe lëvizje politike, si zgjidhje për balancimin e brendshëm të pushtetit, përcjell INA.

Në Maqedoninë e Veriut, në Kongresin e unifikimit të koalicionit VLEN, drejtimi i subjektit u strukturua me dy bashkëkryetarë: Bilall Kasami dhe Izet Mexhiti. Ky vendim u interpretua si përpjekje për të ruajtur ekuilibrin politik pas bashkimit të disa subjekteve shqiptare.

Në praktikën evropiane, bashkëdrejtimi është përdorur edhe nga parti dhe lëvizje të tjera me ndikim të madh politik, përcjell INA.

Në Spanjë, partia Podemos ka funksionuar në disa periudha me strukturë kolegjiale të drejtimit, ku kompetencat kryesore ndaheshin mes disa figurave qendrore, si pjesë e modelit të brendshëm të balancimit të fraksioneve.

Në Francë, partia “La France Insoumise” operon si lëvizje politike me koordinim të shpërndarë mes disa figurave kryesore, duke shmangur modelin klasik të një lideri të vetëm të centralizuar.

Në Itali, partia Five Star Movement ka kaluar në faza të ndryshme të drejtimit kolektiv, veçanërisht gjatë tranzicioneve të brendshme, duke eksperimentuar me struktura më horizontale të vendimmarrjes.

Në Irlandë, lëvizja politike Sinn Féin ka pasur periudha ku drejtimi politik është ndarë mes figurave kryesore të partisë, duke krijuar një formë të balancuar udhëheqjeje, edhe pse jo gjithmonë të formalizuar si bashkëkryesim.

Ndryshe nga rastet e mësipërme, shumica e partive të gjelbra e kanë bërë bashkëkryesimin pjesë të identitetit të tyre politik dhe organizativ.

Në Gjermani, Alliance 90/The Greens funksionon prej dekadash me dy bashkëkryetarë si standard i brendshëm i organizimit.

Në Mbretërinë e Bashkuar, Green Party of England and Wales udhëhiqet nga bashkëliderë, duke ndarë përgjegjësitë politike dhe organizative. Modeli i partive me bashkëkryetarë ka edhe në Kanada dhe Zelandën e Re.

Në nivel europian, grupi Greens–European Free Alliance funksionon me bashkëpresidencë, si model i standardizuar i ndarjes së pushtetit.(INA)