Lajme

Anketat që tronditën matematikat zgjedhore të VLEN-it

Nafie Selmani

Anketat e publikuara së fundmi kanë shkaktuar jo pak turbullira brenda radhëve të koalicionit VLEN, i përbërë nga tre parti politike dhe koordinatori-deputeti, Bekim Qoku, i kontrabanduar nga Lëvizja Vetëvendosje pa asnjë strukturë vendore dhe pa asnjë mbështetje reale në terren. Rezultatet e anketave ishin zhgënjyese, për të mos thënë alarmante, për aktorët që pretendojnë të përfaqësojnë alternativën politike të shqiptarëve në Maqedoninë e Veriut.

Reagimet e menjëhershme me tone nervozizimi nga anëtarët e VLEN-it ishte karakteristikë për ata që nuk kanë çfarë të ofrojnë përveç reflekseve të vjetra propagandistike. Të gjitha kanalet e tyre u vunë në funksion për t’i relativizuar, mohuar e madje për t’i diskredituar sondazhet, me retorikën e zakonshme: “janë të porositura”, “nuk janë të sakta”, “nuk reflektojnë realitetin”. Por, asnjë propagandë, sado e zhurmshme, nuk mund të mbulojë një të vërtetë themelore: qytetarët tashmë e kanë kuptuar se premtimi për “NDRYSHIM” ka mbetur thjesht një slogan bosh pa përmbajtje, pa vizion dhe, më së shumti, pa njerëz që ta mishërojnë.

Anketat në fjalë, përveçse matje e tendencave politike të tanishme, shpërfaqën edhe një të vërtetë tjetër të rëndësishme, një të vërtetë që për shumëkënd ishte e njohur, por jo e artikuluar: Arben Taravari me profilin e tij prej intelektuali të qëndrueshëm dhe zëri të qartë politik, paska qenë shtylla morale-politike dhe imazhi i besueshëm i koalicionit VLEN. Sa kohë që ai ishte pjesë e tij, VLEN mbante një peshë dhe seriozitet, që sot, pas largimit të tij, anketat thonë se VLEN është përgjysmuar jo vetëm numerikisht, por edhe simbolikisht.

Anketat treguan se VLEN tani përballet me realitetin e mungesës së besimit nga qytetarët. Ato treguan qartë: ky besim nuk mund të fitohet më as me mimikri politike, as me aleanca të paqarta, e as me kandidatura artificiale që i shiten publikut si “të pavarura”.

VLEN-i, që para një viti synonte të paraqitej si bartës i një alternative të re shqiptare, një NDRYSHIM i shumëpritur, sot gjendet përballë krizës së besimit publik.

Në thelb, ajo që ndodhi me VLEN-in pas publikimit të anketave është një provë klasike e mungesës së elasticitetit politik, paaftësia për të lexuar sinjalet e realitetit dhe mungesa e guximit për të bërë korrigjime thelbësore. Në vend të një reflektimi strategjik mbi përmbajtjen politike, pamë rikthim në modelet e konsumuara të viktimizimit dhe sulmeve ndaj “kundërshtarëve imagjinarë”.

Mungesa e kohezionit në VLEN është evidente. Nëse i ndjekim me kujdes deklaratat e kundërta të kryetarëve të VLEN-it lidhur me kandidatët e mundshëm, bëhet e qartë përplasja e brendshme. Kjo ndasi e brendshme paralajmëron pasoja të pashmangshme në ditën e zgjedhjeve, ku elektorati kërkon qartësi, jo konfuzion!

Në fund të ditës, nëse një subjekt politik e sheh anketën si kërcënim dhe jo si mundësi për të reflektuar dhe përmirësuar, atëherë kriza nuk është e jashtme, është thellësisht e brendshme.

Lajme

“Të rinjtë po ikin, emigrantët po vijnë” – LSDM kritikon politikat qeveritare

Hristijan Mickoski dhe OBRM-PDUKM, me politikat e tyre të gabuara dhe kriminale, po e izolojnë vendin, duke e shndërruar atë në një njollë të zezë në Evropë dhe duke i larguar të rinjtë nga Maqedonia, akuzojnë sot nga LSDM.

“Krimi dhe korrupsioni po lulëzojnë, korridoret evropiane po e anashkalojnë Maqedoninë, njerëzit kanë gjithnjë e më pak para në xhepa, varfëria po rritet, emigrimi i të rinjve po rritet dhe qeveria po negocion për të kthyer emigrantët.

Të gjitha mediat britanike me reputacion të mirë kanë raportuar për këto bisedime, por qeveria po përpiqet të mbulojë veten.

Analistët në Britani tashmë po e përmendin Maqedoninë si një vend që mund të pranojë përgjithmonë disa nga emigrantët. Kjo do të thotë integrimi i tyre i plotë, me shtëpi, vende pune, etj.

Nuk mund të lejojmë që të rinjtë të ikin nga ne, ndërsa qeveria negocion për të sjellë emigrantët përsëri”, thonë nga LSDM.

Lajme

Hoxha Omer Dauti: Kush e amniston një dhunues, bëhet pjesë e dhunës

Hoxha Omer Dauti ka reaguar fuqishëm ndaj rasteve të dhunës dhe ndaj tendencës së disa institucioneve apo individëve për t’i falur ose relativizuar dhunuesit. Ai thekson se çdo tolerim ndaj dhunës e rrit problemin dhe e bën shoqërinë bashkëfajtore.

Sipas Dautit, “kush e amniston një dhunues, bëhet pjesë e dhunës; kush hesht para tij, e ushqen dhunën; dhe kush ka mundësi të ndërhyjë e nuk e bën, mban të njëjtën barrë”. Ai thekson se dhuna ndaj grave, fëmijëve dhe çdo personi të pambrojtur është e pajustifikueshme dhe përhapet më shumë pikërisht për shkak të heshtjes dhe arsyetimeve të gabuara.

Dauti paralajmëron se dhunuesit marrin guxim kur nuk ndëshkohen dhe kur falen pa meritë, duke shkaktuar tragjedi dhe vuajtje të panevojshme. Sipas tij, ndryshimi vjen vetëm përmes qëndrimit të prerë, zërit të fortë dhe veprimit konkret.

“Dhuna nuk zhduket me heshtje. Duhet ndaluar sot, jo kur është tepër vonë”, përfundon ai.

Lajme

Rritja e pagës minimale e domosdoshme, nevojë dhe jo luks!

Debati mbi rritjen e pagës minimale nuk është thjesht një çështje politike apo retorike është tregues i zhvillimit ekonomik, i drejtësisë sociale dhe i kapacitetit shtetëror për të krijuar kushte të qëndrueshme për qytetarët dhe bizneset. Deklarata e deputetit të LSDM-së, Fatmir Bytyqi, si dhe reagimi i VLEN lidhur me rritjen ekonomike, shpalosin dy dimensione të një realiteti që nuk mund të anashkalohet pagat dhe ekonomia janë të lidhura ngushtë dhe kërkojnë ndërhyrje të mençura, shkruan Zhurnal.

Paga minimale si nevojë urgjente jo luks politik –

Deputeti i LSDM-së, anëtarë në Komisionin për Financa dhe Buxhet në Kuvend, Fatmir Bytyqi, e ka ngritur qartë çështjen e rritjes së pagës minimale duke e paraqitur atë si nevojë të dyanshme edhe për punëtorët, edhe për bizneset. Në një treg pune ku migrimi është fenomen i përditshëm dhe ku mungesa e fuqisë punëtore është bërë barrë për zhvillimin e kompanive, paga minimale e ulët nuk është thjesht problem social është pengesë ekonomike.

“Po, paga minimale duhet të rritet. Edhe bizneset kanë theksuar se është seriozisht e nevojshme të rritet paga minimale, në mënyrë që të mbahen punëtorët në vend dhe të sigurohet stabilitet për njerëzit që janë thelbësorë për kompanitë. Qeveria duhet të ndërhyjë përmes modeleve të ndryshme, të cilat janë të njohura dhe të aplikuara në mbarë botën, sepse nuk mund të mbrohet vetëm njëra palë biznesi. Edhe punëtorët duhet të jenë të mbrojtur”, deklaroi Bytyqi

Ai shtoi se vizioni i tij është që çdo punëtor të marrë një pagë dinjitoze, duke theksuar se rritja e pagës minimale nga 9.000 në 23.000 denarë në të kaluarën është shembull i politikave të tilla.

Rritja ekonomike prej 3.8% sinjal pozitiv –

Nga ana tjetër, VLEN thekson rritjen prej 3.8% të BPV-së në tremujorin e tretë si tregues se masat ekonomike po japin efekt. Pa dyshim, një rritje e tillë është sinjal i mirë si për stabilitetin, ashtu edhe për proceset e nisura në ekonomi. Ministria e Ekonomisë dhe Punës, nën drejtimin e Besar Durmishit, sipas VLEN, ka orientuar politikat drejt investimeve dhe krijimit të vendeve të reja të punës element thelbësorë për një rritje të qëndrueshme.

Por rritja ekonomike, sado pozitive të jetë, nuk duhet parë si shenjë e mjaftueshmërisë. Pyetja thelbësore është se a po reflekton kjo rritje në mirëqenien e qytetarëve? Nëse të ardhurat e punëtorëve nuk rriten paralelisht me rritjen e BPV-së, atëherë përfitimet e ekonomisë mbeten të mbyllura brenda sektorëve të kufizuar.

Ndërveprimi i domosdoshëm mes pagave dhe investimeve –

Argumenti i Bytyqit për ndërhyrje të qeverisë me modele të aplikuara globalisht është shumë i qëlluar. Asnjë ekonomi nuk mund të përparojë kur njëra palë biznesi apo punëtorët mbrohet në mënyrë të njëanshme. Politikat moderne ekonomike funksionojnë mbi parimin e balancimit me çka rritja e pagës minimale mbron punëtorët, ndërsa subvencionet, kreditë e buta dhe programet e përkrahjes ndihmojnë bizneset të përballojnë koston. Dhe ky balancim nuk është utopi është praktikë botërore.

Në këtë kontekst, rritja e pagës minimale nuk është barrë por motor që mban të rinjtë në vend, nxit kërkesën, forcon bizneset dhe ndërton një ekonomi më të drejtë e më të qëndrueshme. Qytetarët sot kanë nevojë më shumë se asnjëherë për një rritje të dinjitetshme që lehtëson jetën në praktikë. /Zhurnal.mk