Një ditë pushimi në liqenin Vico, në rajonin italian të Lazios, është kthyer në një ngjarje të rëndë për ministren e Familjes në Itali, Eugenia Roccella, pasi bashkëshorti i saj, Luigi Cavallari, 84 vjeç, rezulton i zhdukur prej më shumë se 24 orësh.

Sipas të dhënave paraprake, çifti kishte marrë me qira një varkë dhe po lundronte në liqen kur Cavallari është hedhur në ujë për t’u freskuar nga temperaturat e larta. Pak çaste më pas, ai ka dalë në sipërfaqe duke u ankuar se nuk ndihej mirë dhe nuk ka arritur të rikthehet në varkë, e cila nuk ishte e ankoruar. Ministrja ka njoftuar menjëherë shërbimet e emergjencës.

Ngjarja ka ndodhur në liqenin Vico, një liqen me origjinë vullkanike rreth 70 kilometra larg Romës, i njohur për temperaturat e ulëta në thellësi dhe rrymat e forta nënujore. Hetuesit po shqyrtojnë si pistë kryesore një shok termik të shkaktuar nga kontrasti mes temperaturës së lartë të ajrit dhe ujit të ftohtë, ndërsa nuk përjashtohet as mundësia e tërheqjes nga rrymat.

Kërkimet vijojnë prej më shumë se 24 orësh pa rezultat. Në operacion janë angazhuar zhytës të zjarrfikësve, karabinierëve dhe Guardia di Finanza, si dhe një robot nënujor me kamera nate. Një helikopter po kontrollon zonën nga ajri.

Vala e të nxehtit në Francë, rreth 1 mijë viktima brenda pak ditësh
Autoritetet thonë se operacioni është i vështirë për shkak të shikueshmërisë së ulët në ujë dhe temperaturave të ulëta në thellësi, ndërsa shpresat për gjetjen e tij gjallë po zbehen.

Luigi Cavallari është profesor në Universitetin “Gabriele d’Annunzio” në Chieti-Pescara dhe studiues në fushën e teknologjisë së arkitekturës. Ai dhe ministrja Roccella janë të martuar prej dekadash dhe kanë dy fëmijë.

Shqipëria parashikohet të ketë 11 vende në Parlamentin Europian pas anëtarësimit në Bashkimin Europian ndersa Mali i Zi gjashtë vende. Ky parashikim është bërë nga kreu i komitetit të jashtëm David McAllister pasi dy shtetet konsiderohen si anëtaret e rradhës në përbërje të BE-së.

“Aktualisht kemi dhjetë vende që kanë deklaruar se duan të anetaresohen ne Bashkimin Evropian. Së shpejti mund të kemi vendin numër 11-te, Islandën. Këto vende po udhëtojnë me shpejtësi shumë të ndryshme drejt anëtarësimit në BE ndaj Shqiperia dhe Mali i Zi janë më pranë objektivit.”

McAllister e mirëpret iniciativën e kancelarit Merz se nevojiten hapa pozitivë para anëtarësimit në BE në formën e integrimit gradual, në mënyrë që qytetarët dhe bizneset në vendet kandidate të mund të ndiejnë përfitimet e procesit, përmes integrimit në tregun e vetëm, pjesëmarrjes në programet evropiane ose nismës Roaming Like Home.

Historiani Jusuf Buxhovi ka vlerësuar se 28 qershori i vitit 1989 në Gazimestan shënoi fillimin e fundit të mitit serb për Kosovën dhe të politikës hegjemoniste të regjimit të Slobodan Millosheviqit.

Ai kujton se fjalimi i Millosheviqit hapi kapitullin e luftërave në ish-Jugosllavi, ndërsa kundërpërgjigjja e Ibrahim Rugovës në revistën gjermane Der Spiegel paralajmëroi dështimin e politikave serbe. S

Sipas Buxhovit, epilogu historik i kësaj përballjeje ishte çlirimi i Kosovës dhe shpallja e pavarësisë më 17 shkurt 2008, ndonëse, siç thekson ai, klerofashizmi serb vazhdon të përpiqet ta mbajë gjallë mitin e Kosovës përmes shënimit të Vidovdanit.

MITI I SAJUAR I KOSOVËS, KLEROFASHIZMI SERB DHE SHTETI I KOSOVËS…

Para 37 vitesh në Gazimestan, para turmës një milionëshe serbe, me fjalët se “pas gjashtë shekujsh, prapë gjendemi para betejave dhe në beteja, të cilat nuk janë të armatosura, por sado që të tilla nuk përjashtohen”, Milosheviqi, hapi kapitullin e përgjakshëm të rrënimit të Jugosllavisë me pasoja tragjike për popujt e saj.

Në këtë ditë, në tribinën e Gazimestanit, para kryesisë së shkërmoqur jugosllave dhe sy botës së hutuar me ato që po ngjisnin me trashëgimin e Titos, u promovua “vozhdi” serb i reinkarnuar nga Lazari i Kosovës që ta rikthejë “lavdinë histotorike serbe” dhe, si tha, “misionarizmin e serbëve për ta mbrojtur qytetërimin europian” (kuptohet nga shqiptarët pushtues të tokave të shenjta serbe)!

Po ato ditë, diku afër Gazimestanit, dr. Ibrahim Rugova, asokohe kryetar i Shoqatës së Shkrimtarëve të Kosovës, në një intervistë historike dhënë magazinit gjerman “Der Spiegel”, ndër të vetmit, në emër të ndërgjegjes intelektuale, historike, kulturore dhe politike (ndonëse pa mandat të saj), ia ktheu përgjigjen kërcënimeve të Millosheviqit drejtuar shqiptarëve po edhe të tjerëve në festën klerofashishte të Vidovdanit serb.

Me pak fjalë, kundërpërgjigja e Dr Rugovës Millosheviqit, në të përjavshmen më të fuqishme gjermane dhe europiane të kohës, ishte se në mars të atij viti, në ditën e 23-të, Millosheviqi, me tanke dhe në rrethanat e gjendjes së jashtëzakonshme, rrënoi autonominë e Kosovës, si njësi federative. Me këtë bëri puç ndaj kushtetutës jugosllave. Ky veprim nga shqiptarët shikohet si ripushtim i Kosovës, mbas atij të vitit 1945. Me këtë rast Rugova tërhiqte vërejtjen serbëve se “sa herë ndonjë popull i vogël, e të tillë janë edhe serbët, kanë provuar të vejnë hegjemoni në Ballkan, kanë përfunduar tragjikisht”.

Pra, orgjia klerofashishte serbe e qershorit të vitit 1989, përfundoi siç parashikonte dr Rugova në magazinin gjerman. Por nga këndvështrimi i sotëm historik, Gazimestani nxori në pah dy nga akterët më të rëndësishëm të saj, që shënuan epoka me kah të kundërt.

Në njërën anë, Millosheviqin – humbës të saj, i cili në vitin 2003, si president i mbetjes jugosllave, përfundoi në Trtibunalin Ndërkombëtar të Hagës për krime lufte kundër njerëzimit ku edhe vdiq gjatë procesit në vitin 2006.

Dhe, në tjetrën anë – dr Ibrahim Rugovën, si lider historik të shqiptarëve, i cili, me themelimin e LDKs-ë më 23 dhjetor të vitit 1989, me mandatin e votës së lirë nga zgjedhet presidenciale dhe parlamentare në vitin 1992 dhe 1998, mori përgjegjësinë historike të rezistencës institucionale-aktive paqësore (me shtetin paralel) deri te ajo e armatosur, e cila solli ndërhyrjen ushtarake të NATO-s nga 24 marsi deri më 10 qershor 1999.

Historia, midis demistifikimit të mitit të sajuar serb të Kosovës për qëllime hegjemoniste dhe të lirimit të Kosovës prej tij që për epilog pati shtetin e pavarur të Kosovës të shpallur më 17 shkurt 2008, mund të thuhet se fillimin e fundit e pati më 28 qershor 1989 në Gazimestan.

Ky kapërcim i jashtëzakoshëm historik, megjithatatë, ka lënë prapa frymën e klerofashizmit serb, i cili, në çdo Vidovdan, përpiqet që në Kosovë, ta mbajë të gjallë mitin mesjetar të “Kosovës djep historik serb”, sadoqë realiteti (shteti i Kosovës dhe përkatësia perëndimore e shqiptarëve) e ka zhvlerësuar deri në anakronizëm!