Një histori që nuk filloi me privilegje, por me ëndrra. Disa njerëz lindin me rrugën e hapur përpara. Të tjerë duhet ta ndërtojnë atë vetë, hap pas hapi, me sakrificë, durim dhe besim të palëkundur.

Historia e Nexhmije Sulejmanit (e bija e Sefailit, mbesa e Zejnullahit Zelfisë) është pikërisht një histori e tillë.

Nga fshati Veshallë, një vend i vogël mes maleve shqiptare të Tetovës deri në sallat e gjyqit dhe zyrat juridike të Zvicrës, rrugëtimi i saj është dëshmi se forca e vullnetit mund të ndryshojë fatin e një njeriu.

Ajo nuk u rrit në luks, as me rrugë të lehta. Por u rrit me diçka shumë më të fortë: me edukatë, punë dhe bindjen se arsimi mund ta ndryshojë jetën.

VAJZA QË KUPTOI HERËT PESHËN E JETËS

Që në moshë të re, Nexhmija e kuptoi se jeta nuk fal asgjë pa përpjekje. Familja, përgjegjësia dhe nevoja për të ecur përpara e formuan karakterin e saj.

Kur shumë të rinj ende kërkonin drejtimin e jetës së tyre, ajo kishte filluar tashmë të ndërtonte të ardhmen me duart e veta.

Në Zvicër, ajo fillimisht zgjodhi profesionin e infermieres (kujdesit shëndetësor). Punoi në spitale, klinika dhe institucione ku njerëzit përballeshin me dhimbje, frikë dhe pasiguri.

Aty mësoi diçka që universitetet nuk e japin gjithmonë: njerëzoren.

Të kujdesesh për njerëzit në momentet më të vështira të jetës kërkon zemër të madhe. Dhe pikërisht kjo ndjeshmëri njerëzore do ta shoqëronte më vonë edhe në profesionin e juristes.

SAKRIFICA TË HESHTURA DHE NETË PA FUND

Shumë njerëz shohin sot avokaten e suksesshme dhe mendojnë vetëm për rezultatin. Por pas çdo diplome, pas çdo titulli dhe pas çdo suksesi, fshihen vite të tëra sakrifice.

Nexhmija punonte, studionte dhe luftonte me kohën njëkohësisht. Në vend që të zgjidhte rrugën më të lehtë, ajo vendosi të sfidonte vetveten.

Nëpërmjet sistemit arsimor zviceran — një sistem që ofron mundësi reale për ata që kanë vullnet — ajo ndërtoi hap pas hapi rrugën drejt universitetit.

Ajo shfrytëzoi çdo mundësi që ky shtet ofronte për njerëzit punëtorë dhe të përkushtuar. Nga shkollimi për të rritur, tek studimet universitare në drejtësi, çdo hap kërkonte disiplinë të jashtëzakonshme. Ishte një rrugë e lodhshme. Një rrugë ku shpesh duhej të sakrifikonte kohën personale, pushimin dhe rehatinë për një qëllim më të madh.

NGA AUDITORËT E UNIVERSITETIT DERI NË LIGJIN ZVICERAN

Studimet në Universitetin e Zürichut nuk ishin vetëm sukses akademik.

Për një vajzë shqiptare që vinte nga një realitet krejt tjetër, hyrja në botën e drejtësisë zvicerane ishte edhe një sfidë kulturore, sociale dhe personale.

Por Nedzmija nuk kërkoi kurrë rrugë më të shkurtër. Ajo mësoi gjuhë të huaja, punoi pandërprerë dhe u përshtat me standardet më të larta profesionale.

Me kalimin e viteve, ajo fitoi përvojë në banka, në prokurori, në administratë publike dhe në institucionet shtetërore të Zvicrës.

Punoi në çështje juridike komplekse, në hartimin e ligjeve dhe në procedura shtetërore që kërkonin saktësi absolute.

Por ndoshta gjëja më e rëndësishme ishte se ajo nuk harroi kurrë prej nga vinte.

MOMENTI KUR NEXHMIJE SULEJMANI BËHET ME AVOKATE ME LICENCË

Ka momente në jetë që peshojnë më shumë se vitet. Një prej tyre ishte dita kur Nexhmije Sulejmani me sukses mer patentën si avokate e licencuar në Zvicër (me të drejtë përfaqësimi në gjykata).

Për shumë njerëz, kjo mund të duket thjesht një arritje profesionale. Por për ata që e njohin historinë e saj, ky moment përfaqësonte shumë më tepër.

Ishte fitorja e një vajze që dikur ëndërronte larg maleve të Veshallës.

Ishte shpërblimi i netëve pa gjumë, i punës së palodhur dhe i besimit se dijes nuk i mbyllen dyert. Ishte prova se emigracioni nuk duhet të jetë vetëm histori mbijetese, por mund të bëhet histori suksesi.

NJË SHEMBULL PËR BREZIN E RI SHQIPTAR

Rrugëtimi i Nexhmije Sulejmanit është më shumë sesa histori personale. Është një mesazh.

Një mesazh për çdo vajzë dhe djalë shqiptar që mendon se prejardhja e tyre i kufizon.

Ajo dëshmon se kur shfrytëzohen mundësitë që ofron arsimi, kur puna bëhet me ndershmëri dhe kur njeriu nuk dorëzohet përballë vështirësive, edhe rrugët më të pamundura bëhen të kalueshme.

Sistemi arsimor zviceran i dha mundësinë për të ecur përpara. Por ishte vullneti, karakteri dhe këmbëngulja e saj që e çuan deri në fund. Sot, nga vajza e vogël e Veshallës është bërë avokate dhe notere publike në Zvicër — një grua që mbron të drejtat e të tjerëve me dinjitet dhe profesionalizëm.

Dhe ndoshta bukuria më e madhe e kësaj historie është se ajo nuk harroi kurrë rrënjët e saj.

Sepse disa njerëz arrijnë sukses. Por vetëm pak arrijnë të mbeten njerëzorë gjatë gjithë rrugëtimit. Nexhmije Sulejmani është njëra prej tyre.

Faleminderit Nexhmije, të urojm sukses dhe të mira edhe në të ardhmen! /Veshalla.info/